@konce-pt/angular 0.8.3 → 0.9.0

package/CHANGELOG.md

@@ -1,5 +1,538 @@
 # @konce-pt/angular
 
+## 0.9.0
+
+### Minor Changes
+
+- 45b2f99: `KptButton` dostaje ikony, wariant link, `<a>` i pełną paletę statusów.
+
+  Wsparcie ikon w przycisku do tej pory nie istniało — przykłady działały przypadkiem. `.kpt-button__content`
+  było zwykłym inline `<span>` bez `display:flex` i bez `gap`, więc odstęp ikona↔tekst brał się z literalnej
+  spacji w szablonie: wystarczyło sformatować szablon na dwie linie i odstęp znikał. Token
+  `--kpt-button-gap` był przy tym martwy, bo `gap` siedział na `.kpt-button`, który bez `loading` miał jedno
+  dziecko. Ikona siadała na linii bazowej zamiast na środku, a jej rozmiar szedł za `font-size` przycisku,
+  czyli 13 px przy `size="sm"` — zupełnie inna skala niż w `kpt-icon-button`.
+
+  Teraz są dwie drogi i jeden wynik. `icon` i `iconEnd` biorą nazwę z rejestru i renderuje je komponent;
+  to, co wstawisz do slotu, układa się tak samo. Jedno i drugie dostaje odstęp z tokena i rozmiar idący za
+  `size` (0.875rem przy `xs` do 1.5rem przy `xl`). `iconClass` / `iconEndClass` (w React `iconClassName` /
+  `iconEndClassName`) dokładają klasę obok stałego haka `.kpt-button__icon`.
+
+  `loading` podmienia ikonę wiodącą na spinner, zamiast stawać obok niej — wcześniej dostawało się spinner,
+  ikonę i tekst w jednym rzędzie. Spinner bierze przy tym rozmiar ikony, więc etykieta nie przeskakuje
+  w momencie wejścia w ładowanie; w przycisku bez ikony spinner urósł z 1em do skali ikony i to jedyna
+  widoczna zmiana w istniejących użyciach.
+
+  Doszło pięć wariantów: `elevated` (cień z `--kpt-shadow-sm`, na hover `md`), `link` (podkreślenie,
+  przezroczyste tło, zero paddingu bocznego — inaczej niż `text`, który ma tło na hover) oraz `success`,
+  `warning` i `info`. Tokeny semantyczne na te trzy statusy istniały w bibliotece od dawna, tylko przycisk
+  po nie nie sięgał. Przy okazji `danger` przestał liczyć kolory `color-mix` w SCSS i dostał własne tokeny
+  komponentowe, jak każdy inny wariant.
+
+  Skala rozmiarów rozszerza się o `xs` i `xl`; `md` zostaje bez zmiany.
+
+  `href` renderuje `<a class="kpt-button">` zamiast `<button>` — to domyka jedyną asymetrię portów w tym
+  komponencie, bo React miał `asChild`, a Angular nie miał nic i `<a>` ze stylem przycisku wymagał własnego
+  CSS-a (z podkreśleniem z resetu w gratisie). Wyłączony odnośnik traci `href`, a nie tylko dostaje atrybut,
+  więc nie da się go kliknąć ani wejść na niego Tabem; dostaje też `aria-disabled` i `tabindex="-1"`.
+  `target="_blank"` bez jawnego `rel` dostaje `rel="noopener noreferrer"`. W React `asChild` ma pierwszeństwo
+  przed `href`. Wygląd wyłączenia bierze się teraz z `:is(:disabled, [aria-disabled='true'])`, bo `<a>` nie
+  matchuje `:disabled`.
+
+  `KptButtonGroup` renderował wyłącznie `{{ opt.label }}`, choć segmentowany przełącznik — widok listy czy
+  siatki, wyrównanie tekstu — jest najbardziej „ikonowym" komponentem rodziny. `KptOption` dostaje
+  opcjonalne pole `icon`, a grupa je rysuje w tej samej skali co przycisk. Nowe wejście `iconOnly` chowa
+  etykiety i przenosi je do `aria-label` oraz `title`, a pozycje robią się kwadratami.
+
+  Rdzeń ikon rośnie o trzy codzienne akcje formularza i paska narzędzi: `device-floppy`, `arrow-back-up`
+  i `printer` (95 wbudowanych zamiast 92).
+
+  Jedna zmiana do odnotowania przy aktualizacji: `.kpt-button__content` jest teraz kontenerem flex.
+  Treść złożona wyłącznie z tekstu i ikon wygląda tak samo albo lepiej, ale etykieta mieszająca tekst
+  z własnym znacznikiem inline (`Tekst <span>x</span>`) dostanie między nimi odstęp z `--kpt-button-gap`.
+
+- 120d1b0: `KptDialog` dostaje szerokość, a jego stopka przestaje ucinać przyciski.
+
+  Okno miało dotąd jedną szerokość — `min(32rem, calc(100vw - 2rem))` — wpisaną na sztywno w arkusz,
+  bez żadnego wejścia, które by ją zmieniło, w obu portach. 512 px wystarcza na pytanie „usunąć?"
+  i dwa przyciski, ale nie na treść, której nie da się sensownie zwęzić: kod, tabelę, porównanie
+  dwóch kolumn. Jedyną drogą było sięgnięcie z aplikacji do wnętrza komponentu selektorem, czyli
+  dokładnie to, czego zabrania kontrakt bloków.
+
+  Nowe wejście `size`: `sm` 24rem, `md` 32rem, `lg` 48rem. Domyślne `md` to **dzisiejsza wartość**,
+  więc żadne istniejące okno nie zmienia szerokości. Przycięcie do okna przeglądarki obowiązuje
+  w każdym rozmiarze, bo to ono, a nie stała, decyduje na telefonie. Szerokość idzie przez prywatne
+  `--_width`, zgodnie z kontraktem komponentu — warianty przestawiają jedną liczbę zamiast powtarzać
+  całe `min()`.
+
+  **Stopka zawija.** `[kptDialogFooter]` dostaje `flex-wrap: wrap` i to jest naprawa błędu, nie
+  kosmetyka. Przeglądarka daje `<dialog>` własny kontener przewijania (`overflow: auto` z jej
+  arkusza), więc przyciski, które nie mieszczą się w szerokości okna, **nie wystają — zostają
+  ucięte**. Cztery przyciski w oknie `sm` wystarczały, żeby pierwszy z nich stał się nieczytelny
+  i nie do klikniecia, bez żadnego sygnału, że coś jest nie tak. Teraz przechodzą do drugiego rzędu.
+
+  Typ `KptDialogSize` eksportowany z obu portów. Arkusz jest wspólny, więc `@konce-pt/styles/components`
+  niesie warianty dla Reacta bez osobnego kodu — stąd ta paczka na liście.
+
+- 269238e: `KptProgress` pokazuje wartość, buforuje i porządnie się kręci.
+
+  Pasek postępu mówił dotąd wyłącznie geometrią. Użytkownik widział, że jest „gdzieś koło trzech
+  czwartych", ale nie wiedział, czy to 73% czy 78%, ani ile z ilu. Doszedł obszar etykiety: `showValue`
+  go otwiera, a `valueFormat` decyduje o treści — `percent` daje `80%`, `fraction` składa `152 / 160`
+  z `value` i `max`, `none` zostawia pusto. Oba napisy idą przez słownik (`progress.percent`,
+  `progress.fraction`), więc nowy język może im zmienić kształt. `label` dokłada tekst opisowy obok
+  paska, a `labelPosition` sadza wiersz nad paskiem, pod nim albo w tej samej linii.
+
+  Rzutowana treść (`ng-content` / `children`) zastępuje sformatowaną wartość zamiast się do niej
+  dokładać — tak w środku koła staje duża liczba nad podpisem, zamiast samego procentu.
+
+  Skala przestała być zaszyta: `min` i `max` opisują dowolny zakres, a wartości spoza niego są
+  przycinane, nie odrzucane. Domyślne 0–100 zachowują dotychczasowe zachowanie co do znaku.
+
+  `bufferValue` rysuje drugi, przygaszony pasek za głównym — pobrane, ale jeszcze nieodtworzone.
+  Bufor nigdy nie cofa się za pasek główny, bo wyglądałby wtedy jak błąd renderowania.
+
+  `size` (`sm`/`md`/`lg`) steruje grubością szyny i szerokością łuku; `md` to dotychczasowa grubość,
+  więc istniejące paski wyglądają tak samo.
+
+  Tryb nieokreślony dostał własne klatki animacji zamiast pożyczonych z `kpt-spinner` — pasek liniowy
+  rozciąga się i kurczy w przebiegu, łuk kołowy obraca się razem z pulsującą długością. Przy
+  `prefers-reduced-motion: reduce` animacja zwalnia, zamiast się zatrzymać: zamrożony wskaźnik postępu
+  czyta się jak zawieszona aplikacja. Zniknął też hack `width: 40% !important` — nieokreślony pasek po
+  prostu nie dostaje już szerokości z szablonu.
+
+  Dostępność: doszły `aria-valuemin` i `aria-valuemax`, przy `valueFormat="fraction"` także
+  `aria-valuetext` (czytnik mówi „152 / 160", a nie odczytuje surowej liczby jako procentu), widoczna
+  wartość ma `aria-hidden`, a nazwa dostępna bierze się z `label` albo ze słownika.
+
+  Nowe tokeny komponentowe: `--kpt-progress-track-bg`, `--kpt-progress-thickness-sm|md|lg`,
+  `--kpt-progress-buffer-opacity`, `--kpt-progress-label-fg`, `--kpt-progress-value-fg`,
+  `--kpt-progress-gap`.
+
+  Zmiana w DOM: `data-variant` przeniósł się z elementu wewnętrznego na hosta, gdzie dołączyły mu
+  `data-type`, `data-size` i `data-label-position`. Arkusz dostał to samo przepięcie, więc styl
+  biblioteczny działa bez zmian — ale aplikacja celująca własnym CSS-em w `.kpt-progress__linear[data-variant]`
+  musi przepiąć selektor na hosta.
+
+### Patch Changes
+
+- 457112a: Stonowane tła liczone z koloru akcentowego przestają wpadać w róż.
+
+  Siedem miejsc w bibliotece mieszało barwę akcentową z powierzchnią przez `color-mix(in oklch, …)`.
+  OKLCH interpoluje **odcień**, a barwa achromatyczna też ma odcień — biel to `oklch(1 0 0)`, czyli
+  kąt 0. Zmieszanie 10% błękitu (255°) z bielą szło więc po kole odcieni od 0 w stronę 255 i przy tak
+  małym udziale zatrzymywało się na 349,5° — różu. Tak samo zieleń (150°) wychodziła na 15°,
+  a bursztyn (60°) na 6°.
+
+  Skutek był widoczny gołym okiem i mylący: **wszystkie cztery warianty `kpt-alert` miały to samo
+  różowawe tło**, mimo że kreska i ikona zachowywały swoją barwę. Wariant przestawał cokolwiek
+  znaczyć. To samo dotyczyło tła wybranego chipa, strefy upuszczania pliku, zaznaczenia w roadmapie
+  i stanu hover przycisku ikonowego w wariancie niebezpiecznym.
+
+  Naprawa to zmiana przestrzeni na `oklab` — ta sama przestrzeń percepcyjna, ale we współrzędnych
+  prostokątnych, więc mieszanie nie przechodzi przez kąt i barwa achromatyczna niczego nie ciągnie.
+  Po zmianie tła niosą odcień swojego akcentu: info 255°, success 150°, warning 60°, danger 27°.
+  Idiom jest w repozytorium ustalony — `auth.component.scss` używał `in oklab` od początku, a te
+  siedem miejsc było odstępstwem.
+
+  Pozostałe 54 wystąpienia `color-mix(in oklch, …)` zostają bez zmian i **są poprawne**: mieszają
+  z `transparent`, a przy przezroczystym końcu CSS premnaża alfę, więc kanały barwy nie są
+  interpolowane i odcień przeżywa.
+
+- Updated dependencies [45b2f99]
+- Updated dependencies [f867af2]
+- Updated dependencies [269238e]
+  - @konce-pt/icons@0.9.0
+  - @konce-pt/backdrop@0.9.0
+  - @konce-pt/i18n@0.9.0
+  - @konce-pt/chart@0.9.0
+  - @konce-pt/chat@0.9.0
+  - @konce-pt/datetime@0.9.0
+  - @konce-pt/map@0.9.0
+  - @konce-pt/mention@0.9.0
+  - @konce-pt/roadmap@0.9.0
+  - @konce-pt/table@0.9.0
+
+## 0.8.5
+
+### Minor Changes
+
+- f615e93: Nowe wejście `adaptive` w `KptBackdrop`: barwy wpisane na sztywno przenoszą się na powierzchnię
+  bieżącego motywu.
+
+  Literał z założenia stoi w miejscu i tak ma być — `#5b8af2` to barwa marki, a nie sugestia.
+  Ale sekcja z `color="#000000"` na `background="#ffffff"` w motywie ciemnym zostawała białą kartą
+  wyciętą w ciemnej stronie, razem z treścią dobraną do tamtego tła. Do tej pory jedynym wyjściem
+  było przepisanie wejść na tokeny; teraz wystarczy `[adaptive]="true"`.
+
+  Adaptacja przenosi `color`, `colors` i `background` na powierzchnię bieżącego motywu, zachowując
+  odległość każdej barwy od tej powierzchni: czerń dobrana do bieli wychodzi bielą na tle
+  `neutral-950`, a białe tło wychodzi w jasności samej powierzchni. Rusza wyłącznie jasność — `a`
+  i `b` w OKLab zostają nietknięte, więc odcień i nasycenie przeżywają i barwa marki nie zmienia się
+  w inną barwę, tylko dobiera jasność do tła. Jasność wypychająca wynik poza sRGB zostaje przycięta
+  w drodze powrotnej, co kosztuje około trzech stopni odcienia i dziesiątą część nasycenia; za tłem
+  sekcji to niewidoczne, a własne mapowanie gamutu byłoby kosztem bez pokrycia.
+
+  Rusza wyłącznie literały. Puste wejście bierze token, a zapis przez `var()` też sięga po token —
+  jedno i drugie już idzie za motywem i adaptacja odwróciłaby je drugi raz, czyli z powrotem.
+  Punktem odniesienia jest motyw jasny, bo biblioteka trzyma jasny w `:root`, a ciemny jako
+  nadpisanie; to jedyne założenie, jakie ta zamiana robi.
+
+  W rdzeniu doszły `adaptLightness()` i `adaptToSurface()` — czysta arytmetyka z testami
+  `node --test` — oraz `readBackdropSurface()` i `adaptBackdropValue()` spinające je z drzewem.
+  Strażnik przebudowy liczy teraz kolor wiodący tą samą drogą co budowa; inaczej porównywałby
+  wartość sprzed adaptacji z zapamiętaną po adaptacji i przebudowywał renderer bez końca.
+
+- f615e93: Sekcja z własnym tłem dobiera kolor treści do tego tła i ogłasza ton atrybutem `data-tone`.
+
+  Host malował `--kpt-color-surface` i zostawiał treści `--kpt-color-on-surface`. To jest słuszne,
+  dopóki sekcja nie dostanie własnego `background` — wtedy ten token opisuje stronę dookoła, a nie
+  to, na czym treść naprawdę leży. Sekcja z ciemnym tłem w motywie jasnym miała `color` prawie czarny
+  na prawie czarnym tle, czyli treść niewidoczną. Każdy konsument musiał to obchodzić sam; demo
+  playgroundu obchodziło, licząc jasność tła po swojej stronie, więc błąd nie był widoczny akurat
+  tam, gdzie się go szuka.
+
+  Teraz komponent liczy to sam: `color` na hoście idzie pod tło, które sekcja naprawdę maluje,
+  a wynik wychodzi na zewnątrz jako `data-tone` (`light` przy jasnym tle, `dark` przy ciemnym).
+  Napis bierze kolor dziedziczeniem, a to, czemu sam kolor tekstu nie wystarcza — przyciski i inne
+  komponenty w sekcji — podwiesza własne tokeny pod atrybut:
+
+      :where(kpt-backdrop[data-tone='light']) .hero { --kpt-button-filled-bg: #15181a; }
+
+  Ton liczy się po adaptacji, więc pod `adaptive` zgadza się z tłem malowanym, a nie z wpisanym
+  w szablonie. Sekcja bez własnego `background` nie ogłasza nic i treść zostaje na
+  `--kpt-color-on-surface` — dla niej nic się nie zmienia.
+
+  O kontraście rozstrzyga jasność względna WCAG (`relativeLuminance`, `prefersDarkContent`
+  w rdzeniu, z testami), a nie jasność OKLab: pierwsza mówi, ile z barwy wychodzi światła, druga jak
+  jasno barwa wygląda, i tylko na pierwszej stoi rachunek kontrastu.
+
+  Playground dostał przełącznik „Idź za motywem" dla `adaptive` i przestał liczyć jasność tła po
+  swojej stronie — podpina się pod `data-tone` komponentu, więc jedna polityka zamiast dwóch.
+
+- f615e93: Rampa `colors` w `KptBackdrop` przyjmuje dowolny zapis CSS, nie tylko heksadecymalny.
+
+  Wstęga miesza barwy po biegunowej postaci OKLab, ale dostawały się tam dotąd wyłącznie przystanki
+  sparsowane przez `parseHexColor` — czyli `#rgb` i `#rrggbb`. `oklch()`, `color-mix()`, `rgb()`,
+  nazwy własne i `var(--kpt-*)` wypadały z rampy, a gdy wypadły wszystkie, renderer schodził do
+  `IDLE` i **kadr zostawał pusty bez żadnego sygnału**. Tym dotkliwiej, że rampa domyślna — ta,
+  której się nie podaje — od początku szła przez `readCssColor` i rozumiała każdy zapis, bo tokeny
+  biblioteki są zapisane w OKLCH. Podana rampa miała gorszy parser niż niepodana.
+
+  Teraz obie idą tą samą drogą: o znaczenie każdego przystanku pytamy przeglądarkę, a do renderera
+  trafia już sam hex — jego kontrakt się nie zmienia. Przystanek, którego przeglądarka nie przyjmuje,
+  wypada z rampy; gdy wypadną wszystkie, wchodzi rampa wyprowadzona z koloru wiodącego, zamiast gasić
+  sekcję. Najczęstsza pomyłka, `var(--kpt-color-primary)` w rampie, i tak celuje w ten właśnie kolor,
+  więc użytkownik dostaje niemal to, o co mu chodziło, plus jedno ostrzeżenie w konsoli w buildzie
+  dev. Wartość alfa wypada — tablica barw wstęgi jest RGB.
+
+  `readCssColor()` zwraca `null` na wartości, której przeglądarka nie uznaje za kolor. Dotąd dawała
+  czerń, bo `fillStyle` odrzuca taki zapis po cichu i zostaje przy poprzednim — nie dało się odróżnić
+  śmiecia od legalnej czerni ani o czymkolwiek ostrzec. Rozstrzyga to para różnych wartowników: przy
+  wartości nieprawidłowej każdy zostaje na swoim miejscu i oba przebiegi się rozchodzą. Przy okazji
+  sonda jest czyszczona przed każdym odczytem — barwa z kanałem alfa mieszała się z tym, co zostawiło
+  poprzednie wywołanie.
+
+- f615e93: Wejścia koloru `KptBackdrop` rozumieją `var()`, więc barwa podana w szablonie może iść za motywem.
+
+  Kolor wiodący był dotąd brany z wejścia bez zmian, a sonda 1×1 jest oderwana od drzewa — zapis
+  `color="var(--kpt-color-primary)"` nie miał prawa zadziałać i lądował w ostrzeżeniu. Zamrożenie
+  literału jest poprawne (`#5b8af2` ma zostać `#5b8af2`), ale odcinało jedyny zapis, który sam
+  wiedziałby, co zrobić przy przełączeniu motywu: wyrażenie odwołujące się do tokenów.
+
+  Doszedł `resolveCssValue()`: wyrażenie trafia do własności-sondy na elemencie w drzewie, a z jego
+  wyliczonego stylu wraca już z podstawionym `var()`. Dalej idzie do `readCssColor`, bo `color-mix()`
+  zostaje w custom property niewyliczone, a canvas je wylicza. Dzięki temu
+
+      <kpt-backdrop color="color-mix(in oklab, #5b8af2, var(--kpt-color-surface) 30%)">
+
+  daje kwadraciki, które jaśnieją na jasnej powierzchni i ciemnieją na ciemnej, przy jednej wartości
+  w szablonie — przeliczane istniejącym już nasłuchem motywu. To samo działa dla przystanków rampy
+  `colors`. Biblioteka nie zgaduje przy tym, jaki kolor jest „odpowiedni" w drugim motywie: decyduje
+  autor wyrażenia. Zapis bez `var()` omija całą ścieżkę, więc literał nie płaci za nic.
+
+  Sonda musi pisać poza zasięgiem nasłuchu motywu, bo ten ogląda `style` hosta i jego przodków —
+  zapis na hoście budziłby nasłuch, ten sięgałby po kolor na nowo i pętla nie miałaby końca. Stąd
+  `resolveBackdropColors()` i `readBackdropLead()` dostają teraz canvas komponentu, a nie hosta;
+  tokeny czytają się z niego tak samo, bo `--_dot` dziedziczy się w dół.
+
+  Nazwa zmiennej, która nic nie daje, schodzi przy `color` do tokenu — tego chce autor literówki —
+  a przy `colors` wypada z rampy i trafia do istniejącego ostrzeżenia w buildzie dev.
+
+- c1f8885: Nowe animowane tło `KptBackdrop` (`kpt-backdrop`) i pod nim nowa paczka `@konce-pt/backdrop` —
+  rdzeń pure-TS z testami `node --test`. Komponent jest opakowaniem sekcji: canvas leży pod spodem,
+  rzutowana treść warstwę wyżej i zachowuje się zwyczajnie, więc pod hero z nagłówkiem i przyciskami
+  nie trzeba układać niczego ręcznie.
+
+  Efekt `signal-grid` to drobna siatka kwadratów, które cicho migoczą — gęsta przy krawędzi wskazanej
+  przez `anchor`, wygasająca do pustki przy przeciwnej. Gradient bierze się z tego, **ile** kwadratów
+  się pali, a nie z przezroczystości nałożonej na równomierną siatkę: to różnica między czymś, co
+  czyta się jak sygnał, a fakturą z maską na wierzchu. Sterują tym `density` (udział zapalonych
+  komórek przy kotwicy) i `falloff` (jak szybko to gaśnie), a rozstawem `cell` i `gap`.
+
+  Każda komórka wylicza swoje losowania — czy się pali, fazę i tempo migotania — z własnej kolumny
+  i wiersza przez `kptHash01()`. Siatka nie może trzymać stanu między klatkami, bo przy zmianie
+  rozmiaru komórki wędrują i tablica `Math.random()` rozsypałaby cały obraz; przy losowaniu
+  z pozycji układ przeżywa zmianę rozmiaru okna zamiast tasować się od nowa. Tempa są rozstrzelone
+  w przedziale 0,45–1,55, bo przy jednym tempie cała siatka pulsuje zgodnie i zamiast migotania
+  wychodzi oddech. Siatka celowo wychodzi poza obszar, a nadmiar jest ucinany — siatka kończąca się
+  przed krawędzią wygląda na uciętą.
+
+  Rysowanie stoi, gdy nie ma czego oglądać: sekcja poza ekranem (`IntersectionObserver`), karta w tle,
+  ustawione `paused`, `speed` równe zeru albo `prefers-reduced-motion`, o który komponent pyta sam.
+  Zostaje wtedy jedna statyczna klatka ze zróżnicowaną jasnością, nie pustka — efekt jest częścią
+  kompozycji, nie ozdobą. `speed` wchodzi w zegar (`clock += krok * speed`), a nie w fazę, więc suwak
+  prędkości przyspiesza obraz zamiast go przeskakiwać.
+
+  Kolor kwadratów bierze się z `--kpt-color-primary`, tło z `--kpt-color-surface`; oba da się nadpisać
+  wejściami `color` i `background` albo własnościami `--kpt-backdrop-color` i `--kpt-backdrop-surface`,
+  bo sekcja promocyjna bywa w kolorach spoza palety aplikacji. Canvas nie rozwija `var()`, więc token
+  odczytuje się z wyliczonego stylu hosta i na nowo po zmianie motywu. Canvas nosi `aria-hidden="true"`
+  i `pointer-events: none` — to dekoracja bez treści i bez niczego do trafienia.
+
+  Rdzeń (`buildSignalGrid`, `signalGridAlpha`, `signalGridDensity`, `kptHash01`) jest re-eksportowany
+  z `@konce-pt/angular`, więc aplikacja nie instaluje paczki samodzielnie, a ten sam efekt da się
+  narysować własnym rendererem. Port Reacta dostanie komponent osobno.
+
+- c1f8885: Drugi efekt tła — `wave` — i `KptBackdrop` w porcie Reacta.
+
+  `wave` to jedna miękka wstęga światła płynąca przez kadr, z barwami przesuwającymi się wzdłuż niej
+  i bez twardej krawędzi w całym obrazie. Linia środkowa jest sumą harmonicznych o niewspółmiernych
+  częstotliwościach, więc prąd faluje bez powtarzalnego wzoru; jasność opada od niej krzywą Gaussa
+  i to opadanie odróżnia prąd światła od paska. Nowe wejścia: `colors` (rampa barw), `rotation`
+  (kąt, pod jakim prąd przecina kadr — odpowiednik `anchor` z signal-grid, tyle że płynny), `band`
+  i `amplitude`. Wejście nienależące do bieżącego efektu po prostu nie jest czytane.
+
+  Rampa barw jest zamknięta w pętlę i mieszana po **biegunowej** postaci OKLab. Interpolacja sRGB
+  miesza wartości po gammie i wychodzi błotem, a nawet prostokątny OKLab przecina oś achromatyczną
+  dla przeciwnych odcieni: w połowie drogi z niebieskiego w żółty zostaje szarość dokładnie tam,
+  gdzie prąd świeci najmocniej. Odcień idzie krótszym łukiem, a przystanek bez nasycenia przejmuje
+  odcień sąsiada, bo `atan2` na zerowym nasyceniu zwraca kąt przypadkowy. Bez podanego `colors` rampą
+  jest `--kpt-color-primary` i dwie barwy wyprowadzone z niego obrotem odcienia — paleta biblioteki
+  jest neutralna, więc sięganie po tokeny statusowe do celów dekoracyjnych byłoby użyciem semantyki
+  nie na miejscu.
+
+  Wstęga liczy się w buforze o dłuższym boku 160 px i jest skalowana w górę: miękkość bierze się
+  z interpolacji przeglądarki, więc kilka tysięcy pikseli na klatkę obsługuje kadr dowolnej
+  wielkości. Krótszy bok ma osobną podłogę 72 próbek — przy proporcjonalnym skalowaniu szeroki kadr
+  miałby kilkadziesiąt wierszy i prąd obrócony blisko kąta prostego łamałby się właśnie wzdłuż tej
+  osi.
+
+  **Renderery przeniosły się do `@konce-pt/backdrop`.** Rysowanie nie potrzebuje frameworka, tylko
+  `CanvasRenderingContext2D`, więc `createBackdropRenderer()` (plus `resolveBackdropColors()`
+  i stałe cyklu życia) mieszka teraz w rdzeniu, a komponent w obu portach jest samym cyklem życia:
+  rAF, `ResizeObserver`, `IntersectionObserver`, zapytanie o ograniczony ruch i obserwator motywu.
+  Te same wejścia dają dzięki temu tę samą klatkę w Angularze i w Reakcie. Doszedł też
+  `readCssColor()` — tokeny są zapisane w OKLCH, a rampę trzeba wymieszać, nie tylko podać dalej,
+  więc o znaczenie zapisu pytamy przeglądarkę, malując kolor na canvasie 1×1.
+
+  `@konce-pt/react` dostaje `KptBackdrop` z kompletem propsów obu efektów, ten sam DOM i ten sam
+  arkusz `components.css`. Zmianę `colors` śledzi po treści tablicy, nie po jej tożsamości, więc
+  nowa tablica z renderu rodzica nie przebudowuje renderera.
+
+- ce34ab3: Nowa rodzina `KptChat` w subpathu `@konce-pt/angular/chat`: `kpt-chat` (lista rozmowy),
+  `kpt-chat-message` (bąbel), `kpt-chat-typing` (wskaźnik pisania), `kpt-chat-composer` (pole
+  pisania) i `kpt-chat-dock` (pływający panel w rogu, zbudowany na `kpt-fab`). Subpath, nie rdzeń —
+  aplikacje bez czatu nie mają powodu pobierać docka razem z logiką breakpointów.
+
+  Nowa paczka `@konce-pt/chat` — rdzeń pure-TS z testami `node --test`. `buildChatRows()` zamienia
+  płaską listę wiadomości na wiersze do wyrenderowania: separatory dni, dzielnik nieprzeczytanych
+  i pozycję w grupie, z której wynika zapadnięty narożnik, ogonek, awatar i wiersz z godziną.
+  Grupa łamie się na zmianie autora, przerwie powyżej pięciu minut, granicy doby kalendarzowej,
+  wiadomości systemowej i dzielniku nieprzeczytanych. Doba liczona jest od północy do północy,
+  a nie odejmowaniem znaczników czasu — doba ze zmianą czasu ma 23 albo 25 godzin, więc „wczoraj
+  o 23:30" wypadałoby raz do roku o dzień obok.
+
+  Nieudana wysyłka umie o sobie powiedzieć: `status: 'failed'` obwodzi bąbel kolorem
+  `--kpt-color-danger-border` i stawia strzałkę ponowienia **poza** nim, po zewnętrznej stronie
+  listy. Taki bąbel pokazuje wiersz meta nawet w środku grupy — strzałka bez niczego, co ją
+  tłumaczy, byłaby zagadką. Pasek `[offline]` liczy wiadomości czekające na wysłanie przez
+  `pendingCount()`. Potwierdzenia z serwera przychodzą nie po kolei, więc `mergeStatus()` zostawia
+  wyższy stopień: spóźnione „dostarczone" nie cofnie `read`. Wyjątkiem jest `failed`, który wygrywa
+  zawsze — wiadomość odrzucona po wysłaniu nie może zostać na zawsze „wysłana".
+
+  Transport zostaje w aplikacji: komponent przyjmuje wiadomości i tylko zgłasza `(retry)`
+  oraz `(loadMore)`.
+
+  Bąble są rozłożone pod monochromatyczny motyw biblioteki: różnicę robi jasność, nie odcień.
+  Wiadomość przychodząca siada na `--kpt-color-muted`, własna domyślnie na pełnym
+  `--kpt-color-primary`. `--kpt-color-surface-variant` dzieli od tła listy 1,5% jasności, więc bąbel
+  przychodzący na nim po prostu znikał, a `--kpt-color-primary-subtle` ma dokładnie jasność
+  `--kpt-color-muted`, przez co własny i cudzy bąbel były nie do odróżnienia. Wariant `primary`
+  zostaje jako cichsza opcja dla własnych wiadomości; wariant `muted` zniknął, bo po tej zmianie
+  powielał `neutral`. Przyklejona pigułka separatora dnia przejeżdża nad wiadomościami, więc dostała
+  podniesione tło, ramkę i cień — bez nich zlewała się z bąblem, po którym właśnie jechała.
+
+  `kpt-scroll-top` przykleja się dokładnie w to samo miejsce co dock, z tym samym `--kpt-z-overlay`,
+  i połykał FAB czatu w całości — wystawała sama plakietka nieprzeczytanych, a przycisku nie dało się
+  kliknąć. Arkusz rozwiązuje to teraz sam: przy docku `bottom-end` przycisk powrotu na górę ustępuje
+  w bok o szerokość FAB-a. W bok, nie do góry, bo nad FAB-em stoi panel rozmowy — przesunięcie
+  w pionie zamieniłoby jedną kolizję na gorszą. Do tego `kpt-chat-dock` dostaje `offset` na wypadek
+  innych widgetów w tym rogu.
+
+  Słownik `@konce-pt/i18n` dostaje sekcję `chat` (EN i PL). Rdzeń zwraca **rodzaj** etykiety dnia
+  (`{ kind: 'today' }`), a nie napis — brzmienie należy do słownika, nazwa dnia tygodnia do `Intl`,
+  a paczka bez zależności nie ma po co wozić tłumaczeń.
+
+  Port Reacta dostaje subpath `@konce-pt/react/chat` z kompletem pięciu komponentów na tym samym
+  rdzeniu i tym samym arkuszu `components.css` — te same klasy `kpt-*` i te same atrybuty `data-*`,
+  więc oba porty renderują identycznie. `model()` z Angulara rozpada się na pary
+  controlled/uncontrolled (`value`/`defaultValue`/`onValueChange`, `open`/`defaultOpen`/`onOpenChange`),
+  a `<ng-template let-message>` na `renderMessage(message, row)`.
+
+  Zestaw wbudowany `@konce-pt/icons` rośnie z 86 do 92 ikon: `checks`, `paperclip`, `send`,
+  `message-circle`, `corner-up-left`, `mood-smile`. Bez `checks` nie dałoby się odróżnić
+  „dostarczono" od „wysłano", a komponenty biblioteki muszą działać bez `provideKptTablerIcons()`.
+
+- 7626e71: `KptChip` dostaje wejście `textTransform` (`'none' | 'capitalize' | 'uppercase' | 'lowercase'`,
+  domyślnie `'none'`) w obu portach. Ląduje jako `data-text-transform` na `.kpt-chip` i tam ustawia
+  `text-transform`, więc etykieta zostaje w treści zapisana po swojemu, a o sposobie jej wyświetlenia
+  decyduje chip — pigułka nad nagłówkiem hero wygląda tak samo niezależnie od tego, czy tekst
+  przyszedł ze słownika, z CMS-a czy z API.
+
+  `capitalize` podnosi pierwszą literę każdego słowa — **także po dywizie** („Agent-Ready"), bo CSS
+  nie wie, gdzie kończy się wyraz złożony. Przy etykietach z myślnikiem pewniejszy jest zapis wprost
+  w treści; to samo ograniczenie ma każde `text-transform: capitalize`, a nie ta implementacja.
+
+- a1c5468: `KptDataView` dostaje `pageSizeOptions`, a rozmiar strony staje się sterowalny — w Angularze
+  `pageSize` to teraz `model`, w React dochodzą `defaultPageSize` i `onPageSizeChange`. Do tej pory
+  komponent podawał paginatorowi `[pageSize()]` jako jedyną opcję, więc select „Wierszy" był martwą
+  kontrolką: pokazywał liczbę, której nie dało się zmienić. Pager zostaje widoczny także wtedy, gdy
+  wszystko mieści się na jednej stronie, o ile jest w czym wybierać — inaczej wybranie największego
+  rozmiaru chowałoby select, którego użytkownik właśnie użył.
+
+  Pasek paginatora w `KptDataView` znów stoi w jednym rzędzie po prawej. Opakowanie ustawiało
+  `.kpt-data-view .kpt-paginator { display: block }`, a selektor potomka bije `.kpt-paginator
+{ display: flex }` z tej samej warstwy — trzy bloki paginatora rozpadały się na trzy linie.
+
+  `KptDataView` pozwala ustawić gęstość siatki: `gridColumns` (dwukierunkowe), `gridColumnsOptions`
+  i `gridMinWidth`. Przy więcej niż jednej opcji w układzie siatki pasek narzędzi dostaje drugą grupę
+  segmentową z ikoną `grid-dots`. Wybrana liczba jest sufitem, nie sztywną liczbą — minimum ścieżki
+  rośnie do szerokości jednej z N kolumn, więc wąski kontener schodzi niżej, zamiast ściskać karty
+  poniżej `gridMinWidth`. Do tej pory o gęstości decydował wyłącznie arkusz aplikacji, bo komponent
+  miał `minmax(10rem, 1fr)` wpisane na sztywno.
+
+  Przyciski przełącznika układu niosą wreszcie `aria-pressed` — czytnik ekranu nie ogłaszał, który
+  układ jest włączony.
+
+  Przycisk siatki w przełączniku układu rysuje `layout-grid` zamiast `menu`: hamburger to
+  semantycznie lista, nie siatka. `layout-grid` wchodzi do zestawu wbudowanego `KPT_ICONS`
+  (86 ikon, razem z `grid-dots` dla paska gęstości), bo komponent biblioteki musi działać bez `provideKptTablerIcons()`.
+
+- 0daa856: Nowa karta podglądu `KptPeek` (`kpt-peek` + `kptPeekTrigger`) i na niej wzmianki w tekście:
+  `KptMention` (pojedyncza wzmianka) oraz `KptMentions` (akapit rozbity na treść i wzmianki).
+  Obie rzeczy w rdzeniu biblioteki, nie w subpathu — karta jest mała i przyda się wszędzie tam,
+  gdzie tooltip za mało niesie, a popover za dużo zasłania.
+
+  `kptTooltip` ma `pointer-events: none`, więc linku w jego środku nie da się kliknąć, a `kpt-popover`
+  otwiera dopiero klik i kładzie na stronie backdrop. `kpt-peek` stoi pomiędzy: hover otwiera kartę
+  po `openDelay`, zjazd kursora zamyka po `closeDelay` (najazd na kartę anuluje zamknięcie, bo kursor
+  musi mieć czas przejechać z triggera na kartę), a treść karty jest w pełni interaktywna i niczego
+  nie przykrywa. Fokus otwiera bez zwłoki, a klik, Enter albo dotyk **przypina** kartę: zostaje mimo
+  zjazdu kursora, a fokus wchodzi do środka. To jedyna droga do treści karty tam, gdzie hovera nie ma
+  w ogóle, więc interaktywna karta zostaje osiągalna na dotyku i z klawiatury. Escape zamyka i oddaje
+  fokus triggerowi.
+
+  Nowa paczka `@konce-pt/mention` — rdzeń pure-TS z testami `node --test`. `parseMentionText()`
+  rozbija akapit na treść i wzmianki (`@id` albo `@[Nazwa ze spacją](id)`), `mentionQuery()` mówi,
+  czy kursor stoi w zapytaniu `@…`, a `filterMentions()` dopasowuje podpowiedzi. Sklejenie segmentów
+  wraca do oryginału znak w znak — podgląd rozjeżdżający się z zapisaną treścią byłby gorszy niż brak
+  podglądu. `mail@example.com` wzmianką nie jest: `@` musi stać na początku tekstu albo po znaku,
+  który nie jest literą, cyfrą ani podkreśleniem. Dopasowanie zdejmuje diakrytyki, a litery z kreską
+  mapuje ręcznie — `ł` to osobny znak Unicode, nie `l` ze znakiem diakrytycznym, więc samo NFD
+  zostawiłoby „Łukasza" poza zasięgiem zapytania „lukasz".
+
+  W treści zapisuje się **identyfikator**, nie nazwa: `id` przeżyje zmianę nazwiska, a etykieta
+  bierze się z listy pozycji. Identyfikator spoza listy też się renderuje — etykietą zostaje wtedy on
+  sam, bo notatka ma dać się przeczytać także wtedy, gdy ktoś odszedł z zespołu. `kpt-mentions` nie
+  renderuje HTML-a: akapit wchodzi jako zwykły napis, a wzmianka jest elementem, który biblioteka sama
+  zbudowała — aplikacja nie musi przepuszczać przez sanitizer treści pisanej przez użytkowników tylko
+  po to, żeby wyszły z niej wzmianki. Bez szablonu karty wzmianka jest wyróżnionym słowem, a nie
+  przyciskiem: nie ma czego otworzyć, więc niczego nie udaje.
+
+  `kpt-rich-text` dostaje `mentions`, `mentionLimit` i `(mentioned)`: napisanie `@` otwiera listę
+  podpowiedzi zaczepioną w miejscu kursora, strzałki po niej chodzą, Enter albo Tab wstawia, Escape
+  zamyka. Zapytanie czytamy z węzła tekstowego przy kursorze, nie z HTML-a — w treści siedzą tagi,
+  a `@` ma widzieć tylko to, co naprawdę napisano w tym miejscu. Wstawiona wzmianka to
+  `<span class="kpt-mention" data-mention="id" contenteditable="false">` plus twarda spacja:
+  identyfikator przeżywa obieg przez wartość, `contenteditable="false"` trzyma wzmiankę w jednym
+  kawałku (bez tego kursor wchodzi w środek nazwiska), a spacja daje mu gdzie stanąć za blokiem,
+  w który nie da się wejść. Oba atrybuty weszły na allowlistę sanitizera w obu portach — są bierne,
+  nie wykonują niczego i nie wskazują zasobów.
+
+  `KptIconButton` w porcie Angulara dostaje `ariaExpanded` — jak `ariaPressed` musi zjechać na
+  wewnętrzny `<button>`, bo host nie ma roli przycisku. Słownik `@konce-pt/i18n` dostaje
+  `richText.mentions` (EN i PL) na etykietę listy podpowiedzi.
+
+  Port Reacta dostaje komplet: `KptPeek`, `KptMention`, `KptMentions` i te same trzy propsy
+  w `KptRichText`, na tym samym rdzeniu i tym samym arkuszu `components.css`. Propsy wyzwalacza
+  `KptPeek` lądują na samym elemencie podanym w `trigger` (klon z doklejonymi handlerami), więc
+  `aria-expanded` siedzi tam, gdzie czytnik ekranu naprawdę je przeczyta.
+
+- `KptPickList` i `KptOrderList` dostają przeciąganie i dwuklik — w obu portach.
+
+  Nowe wejście `dragdrop` jest domyślnie wyłączone, tak samo jak `reorderable` w tabeli danych:
+  przeciąganie to zachowanie, na które trzeba się zgodzić, a nie takie, które ma się włączyć samo
+  komuś, kto tylko wyświetla listę. Włączone, porządkuje pozycje wewnątrz panelu, a w pick-liście
+  przenosi je także między panelami, na wskazane miejsce. Upuszczenie na pusty obszar listy dopina
+  element na koniec.
+
+  Upuszczony element ląduje **na pozycji tego, na który go upuszczono** — nie zamienia się z nim
+  miejscami. To ten sam wzór co przestawianie kolumn w tabeli; zamiana miejscami wygląda przy
+  dłuższej liście na przypadek, bo element skacze w dwa miejsca naraz.
+
+  Dwuklik w pick-liście przerzuca pojedynczą pozycję na drugą stronę, w obie strony i niezależnie
+  od zaznaczenia. Nie wymaga `dragdrop`, bo dwa kliknięcia pod spodem i tak się znoszą.
+
+  Pod spodem natywny HTML5 drag and drop, nie CDK. Port React ma mieć to samo zachowanie i ten sam
+  arkusz stylów, a dla CDK nie byłoby tam odpowiednika — jedna implementacja zamiast dwóch
+  rozjeżdżających się. Przyciski zostają pełną ścieżką z klawiatury, bo przeciąganie nie ma
+  klawiaturowego odpowiednika i bez nich sortowanie stałoby się niedostępne.
+
+### Patch Changes
+
+- f615e93: `KptBackdrop` idzie za tokenami, a nie za samym atrybutem motywu.
+
+  Canvas nie rozwija `var()`, więc kolor wiodący jest odczytywany raz i zapiekany w rendererze —
+  zmianę tokenów trzeba zauważyć i odczytać je na nowo. Dotąd nasłuch obejmował `data-theme`
+  i `class` na `<html>`, co wystarczało na przełącznik jasny/ciemny i zostawiało trzy dziury:
+  nadpisanie tokenu inline (konfigurator marki ustawia `--kpt-color-primary` na `<html>` — reszta
+  strony się przemalowywała, tło zostawało na starej barwie), motyw zakresowy (`[data-theme="dark"]`
+  nie jest przywiązany do `:root`, więc niesie go dowolny przodek) oraz aplikację trzymającą ciemne
+  tokeny w media query zamiast w atrybucie.
+
+  Nasłuch idzie teraz po łańcuchu od hosta aż do `<html>` i patrzy u każdego przodka na `data-theme`,
+  `class` i `style`, a obok tego na zapytanie `prefers-color-scheme`. Szersza sieć łapie też zmiany
+  niemające nic wspólnego z barwą — klasa nakładki na `<html>` przy otwarciu dialogu, dowolny zapis
+  inline — więc renderer przebudowuje się dopiero wtedy, gdy odczyt naprawdę dał inny kolor. Sam
+  strażnik jest tańszy niż dawna bezwarunkowa przebudowa: jeden `getComputedStyle`, bez sondy 1×1
+  i bez arytmetyki OKLab.
+
+  W rdzeniu doszły `readBackdropLead()` (sam kolor wiodący, wydzielony z `resolveBackdropColors()`)
+  i `observeBackdropTheme()` (nasłuch razem z odpięciem). Oba porty wołają to samo, bo rozjazd
+  znaczyłby, że ta sama sekcja reaguje na motyw inaczej w Angularze niż w Reakcie.
+
+- Updated dependencies [f615e93]
+- Updated dependencies [f615e93]
+- Updated dependencies [f615e93]
+- Updated dependencies [f615e93]
+- Updated dependencies [c1f8885]
+- Updated dependencies [f615e93]
+- Updated dependencies [c1f8885]
+- Updated dependencies [ce34ab3]
+- Updated dependencies [a1c5468]
+- Updated dependencies [0daa856]
+  - @konce-pt/backdrop@0.8.5
+  - @konce-pt/chat@0.8.5
+  - @konce-pt/icons@0.8.5
+  - @konce-pt/i18n@0.8.5
+  - @konce-pt/mention@0.8.5
+  - @konce-pt/chart@0.8.5
+  - @konce-pt/datetime@0.8.5
+  - @konce-pt/map@0.8.5
+  - @konce-pt/roadmap@0.8.5
+  - @konce-pt/table@0.8.5
+
 ## 0.8.3
 
 ### Patch Changes