@appaflytech/zeyrek-ai-mcp 0.0.31 → 0.0.32

package/dist/resources/guides/layout.md

@@ -4,10 +4,6 @@ Sayfaların paylaştığı kabuk: yan menü, üst şerit, kullanıcı menüsü v
 gireceği delik. Şema gövdesi ve koordinat modeli için `platform_guide('page')` (Kural 1,
 1d, 1f); komponent sözleşmeleri için `platform_guide('component')`.
 
-> **Mobil uygulamada** kabuk `app-bar` + tek `slot`'tur; sekmeler uygulama ayarı
-> (`properties.mobile.tabs`), çekmece `drawer` widget'ıdır. Web kabuk bileşenleri (`navigations`,
-> `sidebar`, `header`) `MOB-004` alır — `platform_guide('mobile')` §Gezinme.
-
 ## Karar kuralları
 
 **1. Layout, tek `slot` içeren SIRADAN bir komponent ağacıdır.** Ayrı bir dil yoktur:
@@ -43,16 +39,20 @@ göre kurmaktır. `version` bir **string**tir (mikrosaniye zaman damgası) — s
 **4. TEK slot.** Sayfa şeması **her** slot'a ayrı ayrı kopyalanır — iki slot, sayfayı iki
 kez çizer ve `elementId`'leri tekrarlar. (LAY-002 / LAY-006)
 
-**5. Kabuğu `container` + `slot` ile kur.** `layout` monoliti (sabit logo/menü/kullanıcı
-bandı — yalnız doldurulur) ve `layout-shell` + `layout-region` ikilisi **emekliye
-ayrıldı**; kayıtlı kalırlar ve mevcut layout'lar çalışır, ama yeni kabuk `container` ile
-kurulur. Sebebi: `container` zaten `layout-region`'ın yaptığının üstünü yapıyor (flex/ızgara
-düzeni, hizalama, gap, wrap), region'ın kattığı tek şey `dock` sözlüğüydü.
-
-**5a. Kök, sayfanın `page_container`'ının yerleşim ikizidir.** Studio'nun yeni layout
-iskeleti (`getDefaultLayout`) tam olarak şunu kurar ve sen de aynısını yazmalısın:
-`states.isWrapper: true` (çerçevesiz, başlıksız, saydam) + `appearance.heightType: 'fill'`
-+ `blocks` x0/w12. Sarmalayıcı olmayan bir kök, kenarlıklı beyaz bir kart olarak çizilir.
+**5. VARSAYILAN kabuğu kullan, sonra özelleştir (2026-09-29).** Yeni bir layout kurarken
+önce `ngapps://examples/layout-app-shell` örneğini `layout_create`'in `views` alanına olduğu
+gibi ver — Studio'da "New layout" ile açılan iskeletin birebir aynısıdır (aşağıdaki mini
+tarif). Sonra uygulamaya göre değiştir: menü öğeleri ve `href`'leri, başlık, ikonlar;
+gerekmeyen parçayı (arama, yardım, bildirim) sil. Kullanıcı açıkça başka bir kabuk isterse
+sıfırdan kur. Kabuk sıradan bileşenlerden oluşur: `container` + `navigations` + `icon` +
+`slot`. `layout` monoliti (sabit logo/menü/kullanıcı bandı — yalnız doldurulur) ve
+`layout-shell` + `layout-region` ikilisi **emekliye ayrıldı**; kayıtlı kalırlar ve mevcut
+layout'lar çalışır, ama yeni kabukta kullanılmaz — Studio iskeleti de artık onları kurmaz.
+
+**5a. Kök, sayfanın `page_container`'ının yerleşim ikizidir.** Varsayılan kabuk kökü şöyle
+kurar ve sen de aynısını yazmalısın: `states.isWrapper: true` (çerçevesiz, başlıksız,
+saydam) + `appearance.heightType: 'fill'` + `blocks` x0/w12. Sarmalayıcı olmayan bir kök,
+kenarlıklı beyaz bir kart olarak çizilir.
 
 **5b. Tam ekran kabuk `heightType: 'fill'` ile kurulur (2026-08-28).** Yükseklik ne
 içerikten (`auto`) ne satır sayısından (`fixed`) gelir — ebeveynin bıraktığı yerden gelir:
@@ -65,7 +65,7 @@ yapılan eski numaraya artık gerek yok.
 NEREDE durduğunu değil, BİÇİMİNİ söyler (dikey kolon / yatay şerit / dolgu yüzeyi). Hem
 runtime hem Studio tuvali bölgeleri 12 kolonluk ızgarayla yerleştirir.
 
-**7. Dar ekranda flex YIĞILMAZ.** Runtime'ın dar ekran kuralı yalnız ızgara özelliklerini ezer.
+**7. Mobilde flex YIĞILMAZ.** Runtime'ın mobil kuralı yalnız ızgara özelliklerini ezer.
 Telefonda alt alta düşmesi gereken satırı `layout:'grid'` ile kur; `layout:'flex'` +
 `direction:'row'` telefonda da yan yana kalır (375px'te ölçüldü: ızgara çocukları 375/375px
 alt alta, flex çocukları 49/310px yan yana). Not: `wrap` varsayılanı artık açık (2026-09-01) —
@@ -76,45 +76,48 @@ yana kalmaya devam eder.
 gerçek çıktıyı, layout'a bağlı bir sayfanın runtime paketinde görürsün (slot yerleşimi
 dahil). Slot kurgusu için ayrıca `page_state` → `layoutSlots`.
 
-## Mini tarif — uygulama kabuğu
+## Mini tarif — uygulama kabuğu (VARSAYILAN)
 
-Yan menü + üst şerit + içerik. Studio'nun `getDefaultLayout` iskeletiyle birebir aynı ağaç;
-`layout_create`'in `views` alanına doğrudan verilebilir (`resource: layout-app-shell`).
+Sol menü + üst şerit + ortada boş içerik alanı ve slot. Studio'nun `getDefaultLayout`
+iskeletiyle birebir aynı ağaç; `layout_create`'in `views` alanına doğrudan verilebilir
+(`resource: layout-app-shell`).
 
 ```
-container  isWrapper:true  heightType:'fill'  layout:'flex' direction:'row' gap:'none'
-│                                             verticalAlign:'stretch'   block w12 x0
-├ container  heightType:'fill'  layout:'flex' direction:'column'         block w2   ← yan menü
-│  └ navigations                                                         block w12
-└ container  heightType:'fill'  layout:'flex' direction:'column'         block w10 x2
-   ├ container  layout:'flex' direction:'row'  states.isSticky           block w12 h6
-   │  └ breadcrumb                                                       block w12 h3
-   └ slot       heightType:'fill'                                        block w12 y6
+container  shell_root     isWrapper · fill · flex row · gap none · stretch
+└ navigations  shell_menu  layout:'sidebar' · fill · başlık + menüde arama + daraltma
+   └ container  shell_main    fill · flex column · wrap:false · center · zemin surface-alt · taşma gizli
+      ├ container  shell_topbar   fixed 64px · flex row · stretch/middle · wrap:false · alt çizgi
+      │  ├ navigations  shell_crumbs  layout:'breadcrumb' · 30px · fill
+      │  ├ navigations  shell_search  layout:'command' · 393px × 36px · "Sayfa ara…"
+      │  ├ icon  shell_help   help · tooltip "Yardım"
+      │  └ icon  shell_bell   notifications · tooltip "Bildirimler"
+      └ container  shell_content  fill · isScrollable · isWrapper · dolgu 28/32/32/32
+         └ container  shell_page     fill · en fazla 1600px · ortalı
+            └ slot  shell_slot   fill
 ```
 
-- **Genişlik `appearance.widthType`'tan gelir (2026-09-01); kolon payı fallback'tir.**
-  Yan menü için `widthType: 'fixed'` + `widthString: "240px"` (serbest CSS uzunluğu:
-  `"50%"`, `"10vw"`, `calc(...)` de geçer; yalnız flex kabın çocuğunda okunur, mutlak
-  ızgara kabında okunmaz). `'fill'` kabın tüm genişliğini alır, `'auto'` içeriğe oturur;
-  `widthType` HİÇ yazılmazsa `w:2` = 12'de 2 → 1440px tasarım genişliğinde 240px payı
-  geçerlidir. String yalnız `'fixed'` modda okunur — tek başına `widthString` ölüdür.
-- **Yükseklik `fill`'dir**, `size.h` değil: kök ekranı doldurur, yan menü ve içerik sütunu
-  kökün bıraktığını, slot da üst şeritten artanı alır. Slot'un grid satırı ayrıca açık
-  uçludur (`y / auto`), yani sayfa uzadıkça slot uzar.
-- **Kaydırma:** `fill` + `states.isScrollable:true` verilen düğüm büyümek yerine İÇİNDE
-  kaydırır — uzun içerikte kabuğu sabit tutmanın yolu budur.
-- **Slot'un kenar boşluğu margin'dir, padding değil.** Slot droppable değildir; ona yazılan
-  `paddingType`/`paddingValue` hiçbir kutuya çizilmez (LAY-010). Her sayfanın kenardan uzak
-  durmasını tek yerden istiyorsan slot'a `appearance.marginType: 'custom'` + `marginValue: 24`
-  yaz — margin slot'un sarmalayıcısına iç boşluk olarak iner ve slot'un zemini olmadığı için
-  sonuç padding'le aynıdır. Studio iskeleti slot'a zaten 8px custom margin verir. Değer SAYIDIR
-  (`24`, `"24px"` değil — LAY-011). Her sayfaya sarmalayıcı container eklemek gerekmez.
-- **MOBİL UYARISI:** bu ağaç `flex` olduğu için telefonda YIĞILMAZ (Kural 7) — 375px'te yan
-  menü ince bir şerite iner. Telefonda alt alta düşmesi gereken bir kabuk için kökü
-  `layout:'grid'` kur; o zaman `fill`'in flex anlamı (`flex:1 1 auto`) devreye girmez,
-  yükseklik yine `blocks` satırlarından gelir. İkisini aynı anda veren bir yol bugün yok.
-- Menü satırlarını biçimlendirme: **bugün mümkün değil.** `navigations`'ın `style` prop'u
-  ölüdür (bkz. `component_get('navigations')`).
+- **Menü bir kaptır.** `navigations` droppable'dır ve içine bırakılanı KENDİ YANINA çizer:
+  `shell_main` kökün değil menünün çocuğudur. Ana sütunu köke kardeş koyarsan satıra
+  sığmaz ve menünün altına sarar (ölçüldü 2026-09-29).
+- **Tek menü, üç görünüm.** Menü, kırıntı yolu (`layout:'breadcrumb'`) ve arama
+  (`layout:'command'`) AYNI `navigations` ağacını taşır; kırıntı aktif sayfanın yolunu, komut
+  paleti sonuçları bu ağaçtan çıkarır. Menüyü değiştirirken üçünü birlikte güncelle.
+- **Örnek menü adressizdir.** Öğelere `href` olarak sayfa slug'ı ya da `{ page: '<id>' }` ver;
+  başlıkları ve ikonları uygulamanın diline göre değiştir. Menü başlığı (`title`) uygulamanın
+  adıdır. Renkler tema token'ıdır (`var(--ng-text-primary)` …) — sabit hex yazma, koyu temada
+  okunmaz.
+- **Yerleşim prop'larını açıkça yaz.** `layout_create` katalog varsayılanlarını düğüme
+  yazmaz: `layout` prop'u olmayan `container` ızgara çizer. Örnekte her kapta
+  `layout:'flex'` + yön/hizalama/gap/wrap yazılıdır; kapatılan bayrak da (`wrap:false`,
+  `crumbSiblings:false`) açıkça yazılır.
+- **Yükseklik `fill`'dir**, `size.h` değil: kök ekranı doldurur, menü ve ana sütun kökün
+  bıraktığını, içerik alanı üst şeritten artanı, slot da içerik alanını alır. İçerik alanı
+  `isScrollable` olduğu için uzun sayfa kabuğu itmez, içeride kaydırır.
+- **Menü satırlarını biçimlendirme:** `navigations`'ın tipli grupları ve renk prop'ları
+  (`textColor`, `mutedColor`, `iconColor`, `bgColor` …) — bkz. `component_get('navigations')`.
+- **Mobil:** menü ≤768px'te kendi çekmecesine ve hamburger düğmesine döner (bağımsız
+  `navigations`'ta `mobileBehavior:'drawer'` varsayılandır); üst şerit ve içerik tam genişliğe
+  yayılır.
 
 ## Mini tarif — menüde aktif satır
 
@@ -144,8 +147,8 @@ bağlantı nesnesi ya da tam yol).
              "direction": { "type": "static", "data": "row" } },
   "blocks": [{ "breakpoint": 1024, "size": { "w": 12, "h": 80 }, "position": { "x": 0, "y": 0 } }] }
 
-// KÖTÜ — telefonda 49px'lik yan menü: row flex dar ekranda yığılmaz (Kural 7)
-// Dar ekranda alt alta düşmesi gerekiyorsa kökü layout:'grid' kur — bedeli, fill'in
+// KÖTÜ — telefonda 49px'lik yan menü: row flex mobilde yığılmaz (Kural 7)
+// Mobilde alt alta düşmesi gerekiyorsa kökü layout:'grid' kur — bedeli, fill'in
 // flex anlamının devreye girmemesi.
 ```
 
@@ -183,9 +186,9 @@ bunlardan biri olabilir:
 |---|---|
 | ~~`heightType` yalnız `auto` \| `fixed`~~ | **28 Ağustos'ta kapandı:** üçüncü değer `fill` (Kural 5b) |
 | ~~Kök kap viewport'a kilitlenmez~~ | **28 Ağustos'ta kapandı:** `fill` verilmiş kök 100vh (Kural 5b) |
-| Flex dar ekranda yığılmaz | Kural 7 — kabuk bugün bir MASAÜSTÜ kabuğudur |
-| Kırılıma duyarlı prop yok | `direction`/`gap` masaüstü ve dar ekranda AYNI; yalnız `blocks` ve `appearance.hideOn` kırılım bilir |
-| Dar ekranda çekmece (overlay) yok | Telefon genişliğinde içeriğin üstüne binen panel kurulamaz (mobil UYGULAMADA çekmece `drawer` widget'ıdır — `platform_guide('mobile')`) |
+| Flex mobilde yığılmaz | Kural 7 — kabuk bugün bir MASAÜSTÜ kabuğudur |
+| Kırılıma duyarlı prop yok | `direction`/`gap` masaüstü ve mobilde AYNI; yalnız `blocks` ve `appearance.hideOn` kırılım bilir |
+| ~~Mobil çekmece (overlay) yok~~ | **Kapandı:** `navigations` (`layout:'sidebar'`) ≤768px'te kendi çekmecesine ve hamburger düğmesine döner — varsayılan kabuğun sol menüsü bunu kendiliğinden yapar |
 
 ---
 
@@ -193,7 +196,7 @@ bunlardan biri olabilir:
 (`injectPageSchemaIntoSlots`, `getResolvedLayoutViews`), `apps/studio/src/features/page/api/page.mappers.ts`
 (`mapPageLayoutToPreview`), `packages/ng-apps-ui/src/shared/render/render.functions.ts`
 (`resolveNodeBoxStyle` — slot'un `y / auto` satırı, flex çocuk genişliği),
-`packages/ng-apps-ui/src/shared/render/RenderComponent.svelte` (dar ekran media kuralı),
+`packages/ng-apps-ui/src/shared/render/RenderComponent.svelte` (mobil media kuralı),
 `packages/ng-apps-screen-builder/src/flex-layout.ts` (`getFlexChildStyle` — `widthType`
 fill/fixed/auto dalları, `normalizeCssSize` kabul kuralı; tuval ve runtime aynı fonksiyonu okur),
 `apps/studio/src/features/page/components/appearance/appearance-size.functions.ts` (panelin

package/dist/resources/guides/merge.md

@@ -39,16 +39,6 @@ trail tabloları hariç, dış datasource'lara dokunulmaz). Kayıt taşıması a
 (`promote`) kuralıdır ve orada aynen geçerlidir. **Satırlar merge'de geri taşınmaz** — merge yalnız
 tanım işidir.
 
-Tanım sayılan ve merge'in taşıdığı üç şey 2026-09-25'ten beri listede: **çeviriler**
-(translation kalemi, adı çeviri anahtarı), **microfunction'lar** (kod ve arşiv; hedefte **taslak**
-kalır, yayını kullanıcı yapar) ve zamanlanmış işin **duraklatma durumu**. Öncesinde dalda
-eklenen çeviri ve microfunction development'a hiç gelmiyordu.
-
-- Aynı çeviri anahtarını (uygulama, dil, anahtar) dal da development da kendi başına eklediyse plan
-  yalnız dalınkini `add` gösterir; apply development'ın satırına **dalın değerini** yazar.
-- Microfunction **runtime**'ı merge'de taşınmaz (kimlik bilgisi taşır). Dalda yeni bir runtime kurup
-  microfunction'ı ona bağlarsanız apply `23503` ile düşer — runtime'ı önce development'ta kurun.
-
 Dalda `page_screenshot` **çalışır** (2026-09-09'dan beri); ayrıntısı bir sonraki bölümde.
 
 ## Dalda görsel doğrulama
@@ -95,7 +85,7 @@ değişkenler, çözülen ref'ler) kareyi tamamlar: kare ne çizildiğini, bu ik
 - `derivedFromKey`: kalem OTOMATİK ÜRETİLMİŞ bir kayıtsa (varsayılan DTO) kaynağının anahtarı
 - `elements[]`: `path`, `kind`, `base`, `source` (dal), `target` (development), `resolution`
 
-`dataRisk` bir **uyarıdır, apply'ı bloklamaz**; dört sebepten biriyle doğrudur:
+`dataRisk` bir **uyarıdır, apply'ı bloklamaz**; üç sebepten biriyle doğrudur:
 
 | `dataRiskReasons` | Ne demek |
 |---|---|
@@ -103,32 +93,8 @@ değişkenler, çözülen ref'ler) kareyi tamamlar: kare ne çizildiğini, bu ik
 | `field-narrowed` | Tip / `nullable` / `unique` daraltılıyor |
 | `not-null-without-default-on-populated-table` | **Hedefte satır varken** varsayılansız zorunlu alan ekleniyor — bu apply'ı DDL aşamasında düşürür. Alanı `nullable` yapın ya da `defaultValueType: "default-value"` + `defaultValue` verin |
 
-| `table-removed` | **Hedefte satırı olan** tablo siliniyor; boş tablo riskli sayılmaz |
-
-`not-null-…` satırı 2026-09-09'da eklendi; öncesinde bu durum `dataRisk: 0` diyordu ve risk ancak
-apply denenerek öğreniliyordu. Hedef tablo **boşsa** aynı alan riskli sayılmaz.
-
-Aynı denetimin sert hâli promote'tadır: deploy başlamadan production verisine karşı koşar ve veri
-bozacak değişikliği 400 ile reddeder (`deployment_start` açıklaması).
-
-### Silinen kaydın yeni bağımlısı: `dependents[]`
-
-Dal bir kaydı sildi, development ise dal açıldıktan **sonra** o kaydı kullanmaya başladıysa
-(bir sayfa sorguyu bağladı, bir akış servisi çağırdı) silme `delete` olarak değil **`conflict`**
-olarak gelir ve kalemde `dependents[]` (`{ id, name, module }`) dolar:
-
-- `choice: "target"` kaydı ve bağımlısını korur,
-- `choice: "source"` siler — bağımlı FK ile düşebilir ya da kırık bağla kalır.
-
-Sorgunun çıktı DTO'su ve alanları **aynı çakışma grubundadır**: biri çözülünce diğerleri de o
-tarafa gider. Dal açılmadan önce var olan ve development'ta değişmeyen bağımlı çakışma üretmez —
-onu dal zaten görmüştü.
-
-### Süreç kenarlarında çakışma
-
-`versions[…].model.edges` listesinde iki taraf **aynı geçidin** çıkışlarına dokunduysa tek bir
-çakışma gelir, yolu `versions[id=…].model.edges{from=<düğüm>}` biçimindedir — o geçidin bütün
-çıkışları bir karar olarak çözülür. Farklı geçitlere yapılan değişiklikler kendiliğinden birleşir.
+Son satır 2026-09-09'da eklendi; öncesinde bu durum `dataRisk: 0` diyordu ve risk ancak apply
+denenerek öğreniliyordu. Hedef tablo **boşsa** aynı alan riskli sayılmaz.
 
 `derivedFromKey` dolu olan kalemi ayrıca çözmeye çalışmayın: kaynağını (entity ya da query)
 çözdüğünüzde aynı yoldaki çakışması **kendiliğinden** aynı tarafa çözülür. Entity adını değiştiren

package/dist/resources/guides/microservice.md

@@ -243,16 +243,9 @@ DTO'dan süzülmez (WF-026 — `platform_guide('workflow')` §Hata yolu). Sözle
 - **Operatör sözlüğü kapalıdır:** `eq · neq · lt · lte · gt · gte · contains · icontains ·
   in · notin · startswith · endswith · istartswith · iendswith · isnull · isnotnull`.
   **`like` YOKTUR** — metin
-  araması `contains`/`icontains` iledir. Kritik tuzak: eski backend bilinmeyen operatörü 400 ile
+  araması `contains`/`icontains` iledir. Kritik tuzak: platform bilinmeyen operatörü 400 ile
   reddetmez, **sessizce `eq`'e düşürür** (enum çözümlemesi unknown'da default'a düşer) — uç
-  testten geçer ama yanlış sonuç döner (koşuda `ne` böyle geçti). 2026-09-27'den sonraki backend
-  uç çağrısının `filters` parametresinde (JSON dizisi) 400 verir; workflow tablo adımının filtresi
-  hâlâ sessizce `eq`'e düşer. Ad büyük/küçük harfe duyarlıdır: `NEQ` geçersizdir. Gateway her iki
-  sürümde istek gitmeden keser: uç tanımında ve
-  workflow tablo adımında MS-012/WF-015 (blok), çalışma anında `row_list` / `row_export` filtresinde ve
-  `microservice_execute` / `microservice_debug`'ın `filters` parametresinde hata — sık yanlışlara öneriyle
-  (`ne`/`!=` → `neq`, `like` → `contains`, `=` → `eq`). Studio'nun filtre ARAYÜZÜNDEKİ adlar
-  (`notContains`, `between`…) ayrı bir sözlüktür; arayüz onları bu işleçlere çevirir.
+  testten geçer ama arama hiçbir şey döndürmez. Gateway MS-012/WF-015 bunu istek gitmeden keser.
 - **Write operasyonunda (`create`/`update`) yanıt yalnız primary key'dir** — platform sonucu
   PK'ya indirger ve `selectFields`'ı kaydederken sessizce boşaltır. Yanıtın başka alan da
   dönmesi gerekiyorsa **`returnFields`** kullanılır (öğeler `selectFields` ile aynı şekildedir:
@@ -344,25 +337,6 @@ kart doğru sütuna geçer, başlığı ve sorumlusu silinir.
 > ifadeden gelir ve `undefined` dönen ifade de `null` yazar —
 > `platform_guide('workflow')` §"Table update adımı".
 
-### Toplu güncelleme FİLTREYLE kurulmaz
-
-"Bekleyen bütün başvuruları onayla" bir table-source `update` ucuyla YAZILAMAZ. `update`
-operasyonu tam olarak **bir tekil alan filtresi** ister: birden çok filtre
-`InvalidFilterCountException`, tekil olmayan alanla filtre `FilterFieldMustUniqueException`
-döndürür (ölçüldü 2026-09-20, S2-22). Yani hedef kümeyi bir KOŞUL belirleyemez, yalnız bir ANAHTAR
-belirler. İki doğru yol var:
-
-| Ne istiyorsun | Yol |
-|---|---|
-| Anahtarlar elinde, hepsi ya hep ya hiç yazılsın | **`bulk-update` ucu** — gövde satır dizisi, filtre yok, tek çağrı, tek transaction (yukarıdaki §"Toplu yazma"). En fazla 1000 satır; bir satır düşerse hiçbiri yazılmaz |
-| Satır başına SONUÇ ve satır başına YETKİ kararı gerekiyor | **İş akışı + döngü** (BK-05 deseni): liste ucunu çağır → her satır için `microservice` adımı → sayaçları topla → özet döndür |
-
-Kapsam ve politika koşulu her iki yolda da satır satır uygulanır; fark sonucun şeklidir. Toplu
-onay gibi işlerde ikinci yol tercih edilir çünkü yetkisi yetmeyen satır ötekileri geri almaz:
-çağıran "N onaylandı · M reddedildi" özetini alır (ölçülen koşu: iki satır da 403 ile reddedildi,
-akış "0 onaylandı · 2 reddedildi" döndürdü). Döngüdeki uç, çağıranın kimliğiyle denetlenir —
-akış içinden yazmak yetki YÜKSELTMEZ.
-
 ## İlişki alanı: `row_list` NESNE döner, uç/step JOIN'siz DÜZ FK döner
 
 Aynı alan iki yoldan farklı şekilde gelir ve bu fark sessizce yanlış sonuç üretir:
@@ -704,20 +678,6 @@ Rol listesini **değiştirmek** için yukarıdaki §"Patch belgesi OKUMA şeklid
 > rota `/{project}/m/{application}/{microservice SLUG'ı}`'dır ( `url` alanı rotaya GİRMEZ) ve
 > `Host: <org>.<suffix>` + `X-Environment` başlıkları zorunludur.
 
-### Kompleks projede
-
-- `enforce` ortamda **anonim uç yoktur**: oturumsuz her istek `401 AppSessionRequired` döner; yukarıdaki
-  anonim veri toplama deseni kompleks projede kurulamaz. Uç izni erişim politikasıyla gelir
-  (`microservice.execute`); platform `roleIds`'i hiçbir modda karar için kullanmaz.
-- `middlewareIds`'e bağlı middleware **her modda koşar** ve reddedebilir; set-user adımı ya da yanıttaki
-  `user` platformun doldurduğu `user`'ı ezer. Kimlik middleware'ini uçtan çıkarın (ACC-006).
-- Table kaynaklı uç satırları kapsamla SQL'de süzer (kapsam dışı id 404), gizli alanı çıkarır, korumalı
-  alanı `__protected` ile işaretler; yetkisiz alana yazma ya da filtre 403.
-- Query kaynaklı uç kapsamlı ya da korumalı tabloya dokunuyorsa sorgu `isUnrestricted` olmadıkça
-  `403 AccessQueryNotScoped` (ACC-005).
-- Sınama: `access_session_create` → `asUser`; ret nedeni `access_preview` ve `microservice_debug`
-  yanıtındaki `accessDecision`. Kurallar: `platform_guide('access')`.
-
 ## Alias nerede geçerli
 
 Alias bir **SQL tablo takma adıdır**: yalnız okunan tarafta anlamı vardır. Sözleşme iki ayrı
@@ -738,29 +698,6 @@ Yazma alanına `alias` koyarsan istek **hata vermez**, alan model bağlamada dü
 istek gitmeden gövdeden çıkarır ve `gatewayNormalized` ile bildirir — böylece `silentlyDropped`
 listesi yalnız gerçek kayıpları gösterir.
 
-### Kök filtrenin alias'ı entity SLUG'ı olmak zorundadır (MS-023)
-
-`filters[].alias` runtime'da iki şeyden birine eşlenir: **ana entity'nin slug'ı** ya da bir **join
-alias'ı** (`PostgreSqlRelationHandler.GetField`). Üçüncü bir seçenek yoktur — `sourceParameters.alias`
-alanına yazdığın kök takma ad da dâhil. Eşleşmeyen alias'lı **zorunlu** filtre isteği 400
-`FilterFieldNotResolvedException` ile düşürür ve parametreyi hangi adla gönderirsen gönder değişmez.
-
-Çağrı parametresinin adı aynı kuraldan çıkar:
-
-| Filtrenin alias'ı | Çağrı parametresi (`parameterScheme[].name`) | Çalışır mı |
-|---|---|---|
-| entity slug'ı (`kredi_basvurusu`) | `id` — **nitelenmemiş** alan slug'ı | evet |
-| join alias'ı (`musteri`) | `musteri.id` | evet |
-| başka bir şey (`kredi`) | `kredi.id` | **hayır** — 400 `FilterFieldNotResolvedException` |
-
-Yani şemadaki ad, uç çalışabildiği sürece runtime'ın beklediği addır; nitelikli bir ad görüyorsan
-alias'ın bir JOIN alias'ı olduğundan emin ol. `microservice_get` join olmayan nitelikli adı
-**MS-023** uyarısıyla işaretler. Düzeltme:
-`microservice_patch { op: 'replace', path: '/sourceParameters/filters/0/alias', value: '<entity slug>' }`.
-
-Ölçüldü 2026-09-20 (`rehber-basit/tb119-get`, entity slug `tb119_urun`): alias `u` → parametre
-`u.kod`, çağrı 400; alias `tb119_urun` → parametre `kod`, çağrı 200.
-
 ## Zamanlanmış iş (`type: 'schedule-job'`) — `typeParameters.schedule`
 
 Zamanlama tek bir tanımdır; `cronExpression` tek başına verilirse **UTC cron** sayılır (eski gövde).
@@ -876,25 +813,3 @@ Dört gerçek daha:
   (`{ "op": "add", "path": "/description", "value": "…" }`). Patch yanıtındaki `silentlyDropped`
   alanı, gönderilen ama kaydedilmeyen alanları listeler — boş değilse platform bir alanı yutmuş
   demektir.
-
-## Connect Data kaynağı olarak uç
-
-Okuyan bir uç prop'a **akışsız** bağlanabilir (`connect_data_bind`, `platform_guide('page')` §Kural 1c-3). Şartlar
-(ölçüldü 2026-09-21, koşu 38):
-
-- Uç **okur** (GET tablo `get`, query ya da view kaynağı), **middleware'siz** ve **dönüş şeması** vardır; yazan tablo/sistem
-  ucu, middleware'li uç ve şemasız uç `connect_data_describe`'da 422 `ConnectDataSourceUnsupported`.
-  **Middleware'li uç bilinçli olarak dışarıda (karar 2026-10-02, qm madde 5C):** connectData yolu ucun middleware
-  zincirini koşmaz; kaynak olarak kabul edilseydi ucun korumaları (kimlik, rol, setter değişkenleri) atlanırdı.
-  Korumalı ucu listeye bağlamanın yolu **akıştır**: bileşenin `mount` (ve arama/sayfa) akışında microservice adımı
-  ucu çağırır — middleware'ler koşar —, setter dönen satırları `rows`'a yazar. Uç projedeki başka bir uygulamada
-  olabilir (microservice adımı servisin kendi uygulamasının adresine gider). Middleware'i kaldırıp ucu açmak çözüm
-  değildir.
-- **Tablo ucunda `enableDynamicFilters: true`** alanları `canFilter`/`sortable` yapar (kullanıcı filtresi tanım filtresiyle
-  AND'lenir); `sort`/`limit` query-string parametreleri offset sayfalama açar. Dinamik filtresiz ya da query kaynaklı uç
-  `pageMode: client` kalır (CD-007) ve süzmez.
-- Uç parametreleri bağlantının `params`'ından gelir (`source.parameters`; CD-013).
-- `connect_data_convert` bir bağlantıyı `source: connectData` bir uca çevirir: `m/{app}/{slug}` `POST { op: 'list' }` aynı
-  kabiliyet damgalı `{ data, meta, errors }` zarfını döner. Kompleks projede `microservice_execute { asUserId }` ile
-  kullanıcı gözüyle doğrulayın; `microservice_preview` Studio ucudur (ROLLBACK'li, kapıları koşmaz).
-- Örnekler: `ngapps://examples/connect-data-workflow-microservice`, `ngapps://examples/connect-data-convert-verify`.

package/dist/resources/guides/middleware.md

@@ -19,16 +19,6 @@ kavramı olmayan bir üründe auth middleware'i, ayar tablosu olmayan bir ürün
 kur** — giriş sayfası + korunacak her uç ve her sayfa `middlewareIds`'e bağlı. Kısmi koruma,
 sistemi güvenli gösterip açık bırakır.
 
-> **Kompleks projede (`accessModel: 'complex'`) kimlik tarifleri gerekmez — bağlı kalırsa da etkisiz
-> değildir.** Platform uygulama oturumunu kendisi yönetir (`POST /{proje}/runtime/{app}/auth/sign-in`), uç
-> yolunda `user` değişkenini güvenilir özneyle önceden doldurur ve yetkiyi erişim politikasıyla verir. Bağlı
-> middleware'ler ise zorlama modundan bağımsız **her modda koşar** ve reddedebilir; set-user adımı ya da
-> yanıttaki `user` platformun `user`'ını **ezer**. Kimlik middleware'ini uçların ve sayfaların
-> `middlewareIds`'inden çıkarın (ACC-006, warn). Rol listesini (`microservice.roles`, `page.roleIds`)
-> platform hiçbir modda karar için kullanmaz; yalnız `Authorized(user.roles)` çağıran middleware okur.
-> Kompleks projenin yolu `platform_guide('access')` §Runtime; bu rehberin tarifleri basit projede aynen
-> geçerlidir.
-
 ## Açıklama zorunlu
 
 Middleware de bir workflow'dur: her adımı ve middleware'in kendisi `description` taşımak
@@ -66,20 +56,8 @@ cevabı adımın ifadesinde gizlidir. Ayrıntı ve yazım ölçütü: `platform_
    kuracaksan ifadeyi guard'la: `typeof user === 'undefined' ? false : Authorized(user.roles)`.
    Gateway `set-user` adımı olmadan `user` okuyan middleware'i **MW-003** ile uyarır.
 4. **`input` YOKTUR.** Middleware girdisini HTTP bağlamından okur: `cookie`, `header`,
-   `queryString`, `body`, `triggerSource` (hangi microservice/sayfa tetikledi: type, id, name,
-   slug, roles, pathAndQuery — emekliye ayrılacak) ve `context` (type, name, roles, path,
-   **impersonatedUserId**, language). `context.path` isteği yapan sayfanın adresidir
-   (`/view|dev|branch/{ortam}/{proje}/{uygulama}/{sayfa}`): mobil runtime onu `X-Page-Path`
-   başlığıyla yollar, web'de tarayıcının `Referer`'ından okunur. Doğrudan API çağrısında,
-   zamanlanmış/otomasyon koşusunda ve sayfası olmayan istekte **`null`'dır** — `split` gibi bir
-   metot çağırmadan önce koru: `(context.path || '').split('/')[1]`. İstemci beyanıdır, yetki kararı
-   için okunmaz. Kimlik devri **yalnız `context.impersonatedUserId`**'dedir;
-   `triggerSource.impersonatedUserId` diye bir alan yoktur, hep `undefined` okunur (MW-006).
-   `context.impersonatedUserId` ve start adımının `impersonation` dalı yalnız Studio önizlemesinde
-   seçilen uygulama kullanıcısı için dolar; kimlik devrini yalnız super-admin yapabilir, anonim ya da
-   yetkisiz istekte başlık platformda silinir. `impersonation` dalı bağlı değilse start
-   `success`'e düşer — uygulamanın kendi auth yolu koşar (ZM-22, 2026-09-26). Tarif: 1c. Hazır
-   fonksiyonlar: `system.validateToken(...)`,
+   `queryString`, `body`, `triggerSource` (hangi microservice/sayfa tetikledi: type, name,
+   slug, roles, impersonatedUserId). Hazır fonksiyonlar: `system.validateToken(...)`,
    `system.generateToken(...)`, `crypto.JWT.encode/validate`, `Authorized(user.roles)`,
    `request.url.searchParams`, `GenerateGuid()`, `UtcNow()`, `system.getPageUrl(slug)` —
    **tam sözlük ve gerçek örnekler: `platform_guide('expressions')`**.
@@ -219,31 +197,6 @@ guard → [condition] triggerSource.type === 'page'
   Korumalı her sayfada yukarıdaki `redirect → response` zinciri kurulmalı ve **tokensız bir
   istekle 401 verdiği görülerek** kabul edilmeli. Karşılığı: `platform_guide('page')` Kural 8.
 
-## Tarif 1c — Studio önizlemesinde seçilen kullanıcıyla açılış (`impersonation` dalı)
-
-Özel auth middleware'li bir uygulamada Studio'nun Preview alt çubuğundaki kullanıcı seçici
-(`impersonated-user-id` başlığı) jeton taşımaz; yalnız jeton yolu olan middleware bu istekte 401
-döner ya da `user` kurmadan biter ve korumalı her uç `user is not defined` ile 500 verir (ZM-22).
-Seçilen kullanıcıyla açılmak için start adımının **`impersonation` dalını** bağlayın:
-
-```
-start ─ success       → token → token_check → userTable → setUser → response 200   (normal yol)
-      ─ impersonation → kimlik [table get: users, filtre id eq context.impersonatedUserId]
-                         → var_mi [condition] ─ else → response 401
-                         → setUser (aynı set-user ifadesi) → response 200
-```
-
-```jsonc
-// start adımının dalları — impersonation dalının adı ve tipi 'impersonation'
-{ "id": "<GUID>", "name": "impersonation", "type": "impersonation", "nextStepId": "<kimlik adımının id'si>" }
-```
-
-- Dal **yalnız** platform kimlik devrini doğruladığında seçilir (Studio önizlemesi, super-admin);
-  başlığı elle ekleyen istek normal `success` yolundan geçer. Bu yüzden değer yalnız bu dalda anlamlıdır:
-  **`context.impersonatedUserId`'yi dal dışında yetki kararı için okumayın.**
-- Kullanıcı satırını yine tablodan okuyun; değerin kendisi yalnız bir kimliktir, rol ya da sahiplik
-  taşımaz. `set-user` ifadesi normal yolla aynı şekli üretmelidir (kapsam workflow'ları `user.id` okur).
-
 ## Tarif 3b — Rol kapısı: `microservice.roles` TEK BAŞINA hiçbir şeyi kapatmaz
 
 **Ölçüm (2026-08-19):** `roleIds: ['<admin rol id>']` verilmiş ama `middlewareIds` **boş** bir
@@ -281,29 +234,12 @@ kurulur.** Her projenin ayar middleware'ine ihtiyacı yoktur; okunmayan bir `set
 sadece fazladan parça demektir. Karar tablosu: `platform_guide('getting-started')`.
 
 ```
-start → settings [table get: ayarlar tablosu]
-      → setPrivate [variable name:'settingsPrivate', expression: '{ ...settings.data }',
-                    dataTransferObjectId: <ayarlar DTO>, isPrivate: true]
-      → setPublic  [variable name:'settings',
-                    expression: '({ app_name: settings.data.app_name, theme: settings.data.theme })']
+start → settings [table get: ayarlar tablosu] → setVar [variable name:'settings',
+        expression: '{ ...settings.data }', dataTransferObjectId: <ayarlar DTO>]
 ```
 
 Response yok — tek işi değişken kurmak; bağlandığı her uçta `settings.<alan>` okunur.
 
-**Sayfaya bağlanan middleware'in değişkeni istemciye gider.** Sayfa yanıtı middleware
-değişkenlerini `Page.variables` olarak taşır; tarayıcıda ve cihazda okunur. Bu yüzden:
-
-- Gizli değer taşıyan (şifre, `client_secret`, API anahtarı) ya da bütün bir kaydı yayan değişkene
-  **`rule.isPrivate: true`** ver (Studio: "Sunucuda tut"). Aynı istekteki sonraki middleware'ler
-  onu okumaya devam eder; istemciye gitmez. Sayfanın akışları istemcide koşar ve `Page.variables`'ı
-  okur — işaretli değişken orada `undefined`'dır; akışın ihtiyaç duyduğu alanı işaretleme.
-- İstemcinin gerçekten ihtiyaç duyduğu alanları ayrı, işaretsiz bir değişkende **izin listesiyle**
-  kur (yukarıdaki `settings`). Aynı ad sonra işaretsiz bir adımla yeniden yazılırsa istemciye açılır.
-- Yalnız microservice uçlarına bağlı middleware'de değişken yanıtla dönmez; işaret yine de zararsızdır.
-- Lint: `MW-007` (işaretsiz değişken bir kaydı yayıyor ya da gizli değer adı taşıyor → warn).
-  Ölçüm: qm `[SY] Settings Setter` `{ ...settings.data }` ile `sso_client_secret`'ı istemciye
-  veriyordu (2026-10-02).
-
 ## Tarif 3 — Kimlik kapsaması: "sadece benim kayıtlarım" ucu
 
 Kullanıcıya özel veri dönen uçlarda kimliği **istemci parametresinden alma** (sahtelenir);